Aangenaam: zelfstandige en bourgondiër Debbie

27 februari 2020 / Actueel / Blog Debbie

Mijn naam is Debbie. Ik woon sinds kort in een heerlijk bosrijke omgeving in Rosmalen, samen met echtgenoot Bastiaan, zoon Niels en onze kat Bella. Werk en privé lopen dagelijks door elkaar heen – Bas en ik werken vanuit huis aan ons bedrijf. Na 7 jaar hebben we hier ons eigen ritme in gevonden en dat bevalt ons prima. Hier zit ook meteen mijn grootste uitdaging: we zijn allebei bourgondische mensen en een reden voor een lekker hapje en drankje is snel gevonden. Ik wandel dagelijks, vaak in het bos natuurlijk, maar ik kan ook erg genieten van een stedelijke omgeving. Andere interesses zijn hardlopen, lezen, museumbezoek en improvisatietheater.    

Eind december besloot ik mee te doen met IkPas in januari. Er kwamen verschillende dingen bij elkaar. Zo was mijn wijntje me iets te vanzelfsprekend geworden als doordeweeks avonddrankje. Was het tijd om de extra kilo’s van 2019 weer kwijt te raken. Stond er een nieuwe hardloopuitdaging op het programma in 2020: de 10 kilometer. Merkte ik dat ik het lastig vond om het bij de voor mij maximale twee drankjes te laten. Bij feestjes, zeker als ik niet hoef te rijden, vind ik het helemaal lastig om maat te houden met die lekkere wijn. Gevolg: onrustig slapen, wakker liggen, opvliegers (jaja) en dus geen fijne start van de volgende dag. Tijd voor verandering. Door mee te doen met IkPas kon ik zonder discussie nee zeggen tegen de aangeboden wijntjes. 

Dingdong ronde 2 voor Debbie!

Die eerste ronde ging heel erg goed, vooral tot mijn eigen verbazing. Ik had maar een handvol momenten dat ik het – heel even – lastig vond om nee te zeggen. Easypeasy. Maar ja, de afgelopen tijd komt er toch weer makkelijk een drankje op tafel. En over een paar dagen begint Carnaval in Oeteldonk. Dat vieren we vooral overdag en we worden zeker niet ladderzat, maar een biertje hoort er wel bij. De uitdagingen in mijn tweede IkPas-periode zijn vooral de spontane momenten dat Bas en ik zin hebben om even samen de stad (of ons nieuwe dorp) in te gaan, dit keer dus zonder het vertrouwde biertje of wijntje. Ook duurt deze periode langer dan de vorige en is iedereen z’n goede voornemens allang weer vergeten. Er wordt dus wat meer van me gevraagd dan in de eerste ronde. Ik ben dan ook heel benieuwd of ik er weer zo makkelijk doorheen ‘zoef’. 

Gerelateerd

22 maart 2020 / Blog Debbie

Recht uit de pen: Debbie

Daar stonden we dan. Klaar voor vertrek richting de Ardennen. Spullen gepakt, oppas voor de kat geregeld, op Google maps gezien dat er geen files stonden, check voor het last-minute…
Lees meer
15 maart 2020 / Blog Debbie

Recht uit de pen: Debbie

Zwevend op een wolkje Wat kan het leven toch mooi zijn. Prachtig, geweldig en fabelachtig. Afgelopen weekend was zo’n pareltje in mijn geschiedenis. Zo’n weekend waar je nog wel even…
Lees meer
Wijzig instellingen voor chat