Home > actueel > yvonne-over-je-eigen-ai-brein

Yvonne over je eigen AI-brein

Yvonne over je eigen AI-brein

Sinds ik niet meer drink, gaat er toch echt een hele nieuwe wereld voor me open.

Niet alleen leerde ik dat je van drinken een enorme dopaminekick krijgt die je eigen

dopamine aanmaak ondermijnt, het is naast een soort beloning die je ervaart ook

verantwoordelijk voor je leercentrum.

 

Dat maakt alcohol dubbel verneukeratief (ik heb geen ander woord, sorry) want niet

alleen word je genept in je beloning maar je leert tegelijk dat je moet drinken om die

beloning te krijgen.

 

Leuk zo’n inzicht, en dan. Gelukkig heb ik tijd te veel en wil ik alles leren, dus

momenteel word ik de hele dag door beloond met alles wat ik aan nieuwe inzichten

verwerf. Mijn autodidactische brein is weer aangezet en dat brengt me op het

volgende bruggetje. Ik wil zoveel mogelijk tegelijk leren en heb het ene na het ander

idee en voel mezelf net ‘AI’.

 

Ik heb jarenlang mijn brein gebruikt als de zoekbalk van google en kreeg alleen

antwoord op de (verkeerde) vragen die ik invoerde. Toen ik net gestopt was met

drinken begon mijn brein op ChatGPT te lijken die nog steeds alleen maar antwoord

gaf met een doorsnee verzameling van oppervlakkige kennis waar ik niet veel mee

kon.

 

Totdat ik ontdekte dat ik eerst de ChatGPT moest vertellen wie ik ben, wat ik weet,

waar mijn interesse ligt en hoe hij mij moet aanspreken. Ik heb wat stukjes die ik

schreef in de Bot geplakt en zeer duidelijk gemaakt dat het popiejopie toontje mij niet

aanstaat en als ik humor bedoel dat het geen nep Arjen Lubach-script moet zijn.

Inmiddels heb ik de betaalde versie en ik lach me kapot, dat stomme programma

weet precies wat ik wil en kan doen, en ik hoef maar een idee in te voeren of

spreken en ik bespaar me drie schriften aan schrijfwerk en uitvoering.

Ik wil nu leren hoe ik een heel team van bots mijn administratie en alle gruwelklusjes

kan laten doen zodat ik lekker in de tuin kan spelen.

Maar het bruggetje...

Je brein is net als AI. Als je de verkeerde vragen aan je brein stelt: ‘Waarom vind ik

het zo moeilijk om te stoppen?’, ‘Waarom laat het verdriet mij niet los’, ‘Waarom lukt

het mij niet’... gaat jouw zoekbalk in jouw brein alles oprakelen wat moeilijk is, waarom

het niet lukt, wat er misgaat en laat je het liefst meerdere malen datgene herhalen om

antwoord op je vraag te geven, je hele systeem laat jou voelen waar al die

moeilijkheden zitten, dat was namelijk jouw vraag.

 

En jouw onderbewustzijn neemt dit bloedserieus. Ook als je het aan de slimmere

versie van Google, ChatGPT, gaat vragen. Je antwoorden zijn de antwoorden waar je zelf om vraagt.

 

(Hier kun je The Law of Attraction op loslaten of in nuchtere taal, wat je aandacht

aan geeft groeit).

 

Maar wat nou als jij je interne ChatGPT eerst eens gaat vertellen wat je echt wil, wie

je bent, waar je naartoe wil en wat je anders wil? Dan krijg je opeens hele andere

antwoorden. En bij iedere juiste prompt krijg je ook nog eens een fikse dopamineshot!

 

Yvonne a.k.a Zwaard

 

(Voor de duidelijkheid: ik schrijf zelf, vind dat namelijk erg leuk om te doen, en voer AI mijn schrijfsels zodat het een nog betere personal assistent wordt)

298.000

deelnemers gingen je voor