Jaja, ik heb het een week gered.
Het ging niet zonder slag of stoot en er waren veel hindernissen but I did it.
Het begon met 7 keer (!) een biopt nemen van mijn borst en vervolgens het lange wachten op de uitslag ervan.
Dat was heftig dus ik dacht: eigenlijk verdien ik een drankje.
Ik houd het nooit bij ‘een’ drankje, dus helaas...
Toen kwam het heerlijke lenteweer. Ja, al bij het kleinste zonnestraaltje moet en zal ik drinken. Soms tot ik er letterlijk bij neerval, want: geen rem.
Ik ben zo iemand die een drankje lekker vindt en die van de verdoving houdt. En het ziet er zo mooi en gezellig uit die flessen en die glazen op tafel.
Ik denk op die zomerse dagen de hele tijd aan wijn en terrassen en raakte geïrriteerd want waarom blijft het in mijn hoofd?
Ik had ook een sollicitatiegesprek en dit was lang geleden, dus de neiging om mezelf moed in te drinken was groot.
Nou dus niet gedronken, maar wat was dat zwaar en nu is de week voorbij. Ik heb het gered, dus op naar een nieuwe week.
Nee, ik bekijk het per dag. Een week is lang en ik heb twee feestjes op het programma staan.
Hoe ga ik die beleven? Het moet en zal een keer lukken.
298.000
deelnemers gingen je voor