Zo vermoeiend, jaar naar jaar hetzelfde patroon. Dry January gevolgd door enkele maanden geen alcohol. Daarna dat 'volhouden' tot aan de marathon in mijn woonplaats, Enschede. Maar als ik echt eerlijk ben, dan drink ik zo nu en dan een biertje in deze periode - over het algemeen redelijk netjes met een paar biertjes in 3,5 maand tijd.
Als de marathon (of de halve) is geweest, dan voelt het alsof ik het doel heb gehaald en dan 'mag' ik weer.
In het begin gaat het dan redelijk goed maar gedurende het jaar merk ik dat ik in de weekenden toch meer drink dan ik eigenlijk wil. En op het einde van het jaar ben ik met alle verjaardagen in onze familie, sinterklaas, kerst en oud- en nieuw gewoon onvervalst aan het zuipen. Maar waarom eigenlijk is het dan zo fijn om tijdens een feestje te drinken en telkens een nieuw biertje over te trekken of doe ik het om een andere reden? Het is een vraag die ik mijzelf over de jaren steeds vaker stel. Ook merk ik dat ik sinds een jaar of 10 slechter doorslaap door alcohol, ook na twee biertjes. Of het nu mijn leeftijd is van 48 of iets anders, ik merk dat ik er klaar mee begin te raken.
Eigenlijk weet ik het natuurlijk al lang waarom ik het fijn vind om te drinken en ik denk dat iedereen die met regelmaat alcohol drinkt dit wel weet. Het is de aangename verdoving en het dempen van een overvol en te druk hoofd en misschien ook wel een te drukke agenda. Het is het niet aan willen gaan van het voelen van ongemak en van het gaan staan voor de dingen die voor mij belangrijk zijn.
Het gekke is dat ik door mijn leven als AD(H)D-coach bij Gewoon Eerlijk en workshopdocent nu eindelijk het leven leid dat wel past. En ben ik super gelukkig met de dingen die ik mag doen en het toffe leven dat ik zelf het gecreëerd door echte moed te tonen. Maar nu ben ik weer heel hard aan het werk omdat ik zo graag zo snel wil verbeteren en groeien. En daarmee creëer ik mijn eigen onrust weer die ik vervolgens weer wil dempen.
Maar eigenlijk zijn bovenstaande zaken gewoon smoesjes en neem ik op dit stuk te weinig verantwoordelijkheid en ga voor de quick fix als het veel is.
De échte vraag is dus: ben ik dan toch te afhankelijk op sommige momenten? Het antwoord is eigenlijk niet belangrijk. Het is belangrijk wat ik nu wil en ik wil vrij zijn! Vrij van het verlangen naar een vergif dat zorgt voor moeheid, minder levensenergie en me weghoudt bij alles wat er écht te voelen valt!
Dit jaar is anders en heb ik de beslissing genomen: ik ben gestopt! En alhoewel ik dat natuurlijk nog helemaal niet kan zeggen na zo’n korte tijd weet ik wel dat het een enorm verschil is tussen een voornemen tot minderen hebben en een keuze maken om te stoppen. Omdat ik nu gewoon NEE zeg en ik geloof mezelf ook. Ik hoeft niet te onderhandelen met mijn hoofd of ik toch een biertje neem. Vandaag gewoon niet.
298.000
deelnemers gingen je voor