Ik woon aan boord van mijn schip en lig in volkomen rust en stilte aan de rand van een pittoresk plaatsje in Friesland. Deze omstandigheden – waar ik bij toeval in terecht ben gekomen – zijn debet geworden aan het besluit en het gemak waarmee het gaat. Er is geen hectiek van alledag en ik begin mij te realiseren dat overprikkeling zich ontpopt heeft als een valkuil. Zoals een rups zich ontpopt tot een vlinder die gaat fladderen, zo hebben de enorme hoeveelheid prikkels zich in mijn leven ontpopt tot fladders die uiteindelijk weer naar de alcohol lijdden (expres met een lange ij geschreven).
In de rust en de stilte ervaar ik ook dat mijn reactie op de overprikkeling natuurlijk ook mijn karakter is. Stoppen met de alcohol en het opzoeken van de stilte c.q. het vermijden van de prikkels – waar mogelijk – zorgen voor verandering en de grap van alles is dat mensen, ook ik, die verandering helemaal niet willen en het 'even’ niet meer weten, maar juist door het toestaan van dat nieuwe leven zonder alcohol komt er een Mount Everest aan plezier vrij om te beleven en te leven.
Ik besef dat het niet meer gaat om het benoemen van situaties en de emoties die daar bij zitten, maar om het verleden ook echt verleden te laten zijn en verder te leven met de oplossingen van al die situaties die mij terugduwden in dat grote rouwproces – lees 'de alcohol' – wat ooit begon in de echtscheiding; mijn referentiekader. De manier waarop ik daar mee om ben gegaan zodat het me weer goed gaat en mij hebben gevormd tot wie ik nu ben geworden; Bart, kunstenaar in hart en nieren, creatieveling pur sang en? Tevreden.
Alcohol drinken kost tijd en veel alcohol kost veel tijd. Het maakt lui en brengt uitstelgedrag bijvoorbeeld. En dat brengt weer schuldgevoelens; een wezenlijk onderdeel ervan, net zo als goede voornemens ‘de volgende keer dan’...Maar net als die kroeg in Amsterdam met het bordje aan zijn gevel ‘morgen is het bier gratis’, is het een vicieuze cirkel.
Elke keer dat alcohol in het spel dreigt te komen, vind ik kracht in die 78 flessen op tafel en dat dit ene glas onderdeel is van één van die 78 flessen en ik ben genezen van de alcohol. Stel je voor nog eens 52 dagen en het gaat al over 156 flessen maal vijf glazen zijn wel 800 glazen. En ga zomaar door. Absurde hoeveelheden.
Ik heb veel plezier in mijn leven gekend en nog, maar ik kan volmondig ja! zeggen als ik zeg dat alcohol het grote rouwproces is geweest en dat ik er voor het eerst vrij van ben. Vrij van de rouw en vrij van de alcohol. De V.V.A. De Vrij Van Alcohol beweging, waar ik mee begon.
En zo beginnen de puzzelstukjes van de flarden steeds meer op hun plek te vallen. In mijn gevoel ontstaat er doordat ik gestopt ben met de alcohol een puzzel met de vorm van het Yin-Yang teken. De hoofdvorm ligt vast en de puzzel is in evenwicht en uiteindelijk kom ik (weer) in evenwicht met weloverwogen gezonde beslissingen.
Natuurlijk hebben we ook ontzettend gelachen met de wedstrijden, vijf kerels op een boot onder elkaar.... Het had een functie, maar die is voorbij met het loslaten van de alcohol. Ik heb geweldig gezeild! En nu ik alles overleefd heb en de regie over mijn leven heb hernomen, vind ik het geweldig allemaal meegemaakt te mogen hebben.
Maar wat is nou de aanleiding dat ik hieraan meewerk middels dit blog? En waar komt dan weer ruimte voor? Dat is voor het laatste blog.
298.000
deelnemers gingen je voor