Eerder schreven we een wedstrijd uit voor het beste verhaal over je eigen IkPas-periode. Bij de mensen die de 30-dagen versie hebben gedaan hebben we het verhaal van Rosan Bouwhuis uitgekozen, vanwege haar mooie beschrijving van wat een maand geen alcohol drinken met je hele denkwijze over drankgebruik doet. Gefeliciteerd Rosan, je bent de winnares van een Irischeque! 

De maand zonder alcohol zit erop. Ik heb de maand goed doorstaan, althans… Afgelopen donderdag had ik afgesproken met een vriendin van mij, want we wilden de een na laatste aflevering van Temptation Island natuurlijk niet missen. We hadden afgesproken om eerst samen te eten. Mijn vriendin had lekker gekookt en ik had voor een toetje gezorgd. Bij een vrouwenavondje hoort natuurlijk chocola, dus ik kwam uit op chocolademousse. Ik pakte het theelepeltje en nam een klein hapje van het toetje. Ik keek mijn vriendin met grote ogen aan: ‘Volgens mij zit hier alcohol in!’ Wij met z’n tweeën op de verpakking kijken. Bovenop stond niets. Wij de ingrediënten in de kleine lettertjes lezen, en wat stond helemaal onderaan: Dit eindproduct bevat 1,3% alcohol… Ik was zoooo boos! Heb ik me de hele maand netjes gehouden aan de campagne, en dan heb ik het met een theelepeltje chocolademousse gewoon helemaal verpest. Ik liep kwaad naar de prullenbak en gooide het toetje weg. Mijn vriendin vond dat ik het wel gewoon op kon eten, maar het zou me toch al niet meer smaken. Het voelde zo alsof ik heel erg gefaald had. Ik stuurde het gelijk in de vriendinnen-app, want 2 andere vriendinnen van mij deden ook mee met IkPas. Zij vonden niet dat ik gefaald had, maar toch voelde het niet fijn.

De volgende dag biechtte ik mijn blunder op bij mijn collega Beppie ten Broeke, die ook meedoet aan de campagne. Zij gaf aan dat ik misschien al wel vaker wat had gegeten waar alcohol in zat zonder dat ik het door had. Ik mocht het niet voelen als falen, dus heb het maar naast me neer gelegd.

Gek eigenlijk dat je dit zo in de winkel kunt kopen, zonder dat je je ervan bewust bent. Als er een kind was geweest die een toetje mocht uitzoeken van zijn moeder, dan had hij ook zo dit toetje kunnen kiezen. Of een tiener die geen drank mee kan krijgen, maar wel 6 van deze toetjes. Waarom staat dit niet duidelijk op de verpakking? Waarom is hier niet een aparte afdeling voor? Ik vind het nogal wat…

Een maand zonder alcohol heeft me wel inzicht in mijn eigen drankgebruik gegeven, maar ook heel veel van dat van een ander. De campagne Ik Pas was veel onder de aandacht, omdat een maand zonder alcohol echt onderwerp van gesprek was tijdens veel feestjes en afspraken.

Groepsdruk blijkt niet alleen onder jongeren, maar ook onder volwassenen een grote issue. ‘Ach, eentje kan wel!’ ‘Doe toch niet zo saai!’ Dit zijn opmerkingen die je naar je hoofd geslingerd krijgt als je geen alcohol drinkt. Daarnaast is het voor veel mensen ook heel gewoon. Bij het bestellen van een drankje wordt er alleen nagedacht over welk biertje ze zullen kiezen. Vaak niet meer of ze wel of geen alcohol gaan drinken.

Ik merkte op sommige momenten dat ik me echt wel fitter voelde. Ik zal nu ook veel eerder fris nemen op een verjaardag. Toch blijf ik bij (wilde) feestjes ook nog wel een drankje drinken. Dat blijf ik toch ‘gezellig’ vinden.