Op het moment dat ik dit schrijf, is het mijn 13e pas-dag. 12 dagen geen alcohol gedronken, tijd voor een tussenstand. Mijn rode wijn vervanger is kruiden thee geworden en af en toe 0.0 bier. Prima te doen en eigenlijk mis ik mijn wijntje niet.

De eerste dag was het moeilijkst. Ik schrok ervan hoe onrustig ik was en ook de volgende dag was ik niet te genieten. Daarna ging het gelukkig snel beter en nu denk ik er eigenlijk niet eens meer aan.

Ik heb meer energie en sinds gisteren valt me op dat de huid onder mijn ogen minder donker is. Komt het echt door het passen of komt het omdat onze jongste de laatste drie nachten heeft doorgeslapen? Mijn gewicht schommelt vaker maar nu is er toch echt een hele kilo af. Kun je na 12 dagen al echte voordelen merken? Ik denk het wel! In ieder geval vind ik het fijn dat het patroon van het bijna dagelijkse glaasje rode wijn is doorbroken. Wat ik nog fijner vind is dat het me meevalt.

Het eerste alcoholvrije weekend hadden we een feestje. Bij binnenkomst krijgt mijn man meteen een groen flesje in de hand gedrukt. Hij heft zijn flesje, knikt naar me en zegt lachend: “Proost hè?!” Stiekem ben ik een beetje jaloers. Tot de volgende ochtend, want wat was het fijn om fris en helder wakker te worden. Niet moe en geen hoofdpijn.

Dat was het vorige feestje, een paar maanden daarvoor wel anders. Met net een glaasje te veel op, kom ik midden in de nacht op mijn sokken thuis. Hoge hakken in mijn tas gepropt omdat ik daar niet meer goed op kon lopen. (Dat is zonder alcohol al een uitdaging maar dat ter zijde.) De volgende ochtend spijt als haren op mijn bonkende hoofd en een man die erg veel lol heeft en me laat weten dat het mijn eigen schuld is. Lachend vraagt hij of ik het leuk heb gehad. Het was heel erg gezellig en dat is dan meteen mijn enige troost voor die dag. Maar nu dus zonder wijn en net zo gezellig gehad. Alleen al om het ophalen van de herinneringen van het vorige feestje.

Conclusie: het was een super leuke, alcoholvrije avond en ik heb heel veel lol gehad. En… ik kon terug naar huis op mijn hoge hakken! Manlief zucht en grijpt naar zijn hoofd. Lachend hef ik mijn kopje koffie…Proost hè?!

Mareike Withaar (33) is getrouwd met Fermon en heeft drie kinderen. Haar grote passie is kinderboeken schrijven. In 2015 verscheen haar eerst boek, Koning Bolwang, en in 2016 volgde in samenwerking met 46 basisschoolkinderen het tweede, Siebe en de Kletskousjes.